Oma en Bina

Zoals jullie al kunnen zien op de foto ben ik dus bij mijn Oma geweest. Nou om te beginnen was ik echt erg blij. Mijn wens is echt uitgekomen, om een bezoek aan mijn Oma te mogen brengen en te kunnen zien hoe zij leeft. Ik heb wel foto´s en video gezien van mijn broer Django maar om het zelf met eigen ogen te zien en te mogen ervaren was echt fantastisch.
De rit daarheen vond ik wel erg vermoeiend het is ongeveer 3 a 4 uurtjes rijden. Het lijkt misschien niks maar hoe chauffeur Henry Huliselan rijdt…………… nou dat is echt dus wel vermoeiend hoor…
Ik wil er daarom ook even bij zeggen: petje af dat Ma en Pa het vol hebben gehouden in de auto en dat ze er niet uitgesprongen zijn..hahahaha. Want ze zijn al van die zondagsrijders en als je dan bij hem in de auto zit dan is dan is het echt wel wenne….Sjonge, jonge ik heb nog nooit zo´n eentje meegemaakt in mijn leven als Henry. Hij rijdt wel safe hoor maar erg hard…rijd over gaten in weg heen alsof het niks is..hè Meentje…Maar ik moet wel zeggen we vinden hem een toffe en zekers een gezellige en lachwekkende vent en ik heb mijn trip naar Oma en Pa, Ma en Mena hun reis naar de bromo overleefd. Dus hij weet wel hoe hij moet rijden hoor…wees niet bang iedereen…

Enfin..eenmaal aangekomen bij Oma wist ik niet wat ik zag. Wat een prachtig huis. Heel groot met al in begin van het pad dat overloopt naar de veranda mooi gekleurde marmerende tegels. Voor het huis heeft ze hele grote hekken dus ik riep Oma Asy ik ben er…en ja hoor daar kwam Oma uit haar huisje met haar zelfde glimlach als vroeger naar buiten. Dat vond ik echt het mooiste moment. Ik dacht ja dat is nou mijn Oma en wat was ik blij om haar te zien. Ik heb tegelijk een rondleiding door haar huis gekregen en ik heb geteld in totaal kunnen er zo´n 15 mensen slapen. Dus je kunt echt zien dat ze familiaar is en overal aan denkt stel dat we zouden komen met de hele familie. Na de rondleiding zei ze tegen mij. `Nou non ik heb al aardappelen geschild dus ik ga patatjes voor jou maken`…hahahaha ze was dus niet vergeten dat ik nog steeds veel van patatjes houd. We hebben samen op de veranda gegeten en we hebben heel veel bijgeklets en gelachen. Ik heb nog kennis gemaakt met andere familieleden, waaronder het jongste zusje van Oma, Oma Natium en het broertje van Oma: Opa Sedikon. Zij waren ook heel erg lief. Ik kon helaas maar anderhalf dag bij Oma blijven. Maar dit blijft zeker 1 van mijn mooiste herinneringen. En ik wil Pa, Ma en Meentje nog bedanken dat jullie mij, ondanks de lange trip, gebracht hebben.