verjaardag Bina

Afgelopen zondag dus naar Kuta gegaan en daar hebben we de verjaardag van Biena op speciale wijze gevierd. Het verslag volgt nog. Maandag nog een dag Kuta en vervolgens dinsdag via Ubud en de bergen in het oosten naar Lovina. Vanavond zijn Martijn en Malou bij ons in Lovina aangekomen.

Berichtje voor Frans en Vera: alles gaat prima met ze!!!!!!!

Een tipje van de sluier

Helaas zijn er nog geen juiste inzendingen ontvangen betreffende de twee prijsvragen. Vandaar dan ook maar een hint. In beide voorvallen spelen de dieren in en rondom villa Asmara een vooraanstaande rol van betekenis.

Zwemtalent 2007

Vandaag wederom onze tijd doorgebracht in en met name rondom villa Asmara. Voor onze tropische begrippen vrij laat ontbeten (half 9). Vervolgens gezwommen en tussen de middag patat gegeten. Om ongeveer 16.00 uur met de bemo naar Lovina gegaan om samen te eten. Om jullie een idee te geven van de prijzen.....4 heerlijke maaltijden plus drinken.......12 Euro!!!!!

Morgen staat er wederom niets op het programma, dus we zien wel. Gelukkig heeft Bientje weinig of geen last meer van buikpijn.

Op de foto ons zwemwonder. Geen afstand is haar te veel en met name het duiken doet ons sidderen. Gezegend met een ferme slag doorklieft ze het water van het zwembad. Hierbij dragen we haar dan ook voor voor de Olympische zwemselectie voor Peking.

Op de valreep

Op de valreep even een globaal overzicht van ons verblijf op Bali. In de eerste plaats is iedereen gezond en wel op wat kleine kwaaltjes na. Augustien die last heeft gehad van diaree, terwijl Bina nu wat last heeft van buikpijn. Het verblijf in villa Asmara is in een woord geweldig. Ook zijn we blij met Henry Huliselan, onze Molukse chauffeur, die zelf in Denpassar woont. Henry laat ons veel zien van Bali, kent het eiland op zijn duimpje en laat ons tijdens de tochten genieten van zijn zangkunsten.

Met name Noord Bali is een plek waar het prima onthaasten is. Terwijl de andere delen van Bali vanuit Lovina prima te bereiken zijn.

Een keerzijde is natuurlijk wel het vertrek van Maurice naar Afganistan, waar hij gelukkig goed is aangekomen. Gelukkig hebben Waelesia en Aerano het prima naar hun zin tijdens hun vakantie in Spanje! Maar het is voor Bientje niet altijd even makkelijk. Gelukkig waakt haar broertje goed over haar.

Terwijl ik dit schrijf besef ik dat de helft van onze vakantie er al weer ruim op zit. Met gemeende tegenzin kijk ik dan ook uit naar onze thuiskomst en het vetrek uit Bali.. Echter het weerzien van familie (vader, moeder, kinderen en kleinkinderen, broers en zusters, vrienden) maakt natuurlijk wel weer veel goed.

TABEA!

Scrabble

Vandaag dus `thuis`gebleven. En zoals jullie onderhand wel weten betekent dit: rusten...zwemmen....lezen.....kletsen....eten.....

Vanavond scrabble gespeeld, met Mena als glorieuze winnaar, Bina met een verdienstelijke tweede plaats en ondergetekende met een welverdiende zwaarbevochten bronzen plak!!!! Augi was niet van de partij want msn met Tjen bracht de twee werelden dichterbij...

Op de foto deze keer maar geen zwembad of ondergaande zon, maar de rijstvelden van Bali die hebben mogen aanschouwen tijdens de reis naar Kuta.

O ja, bijna vergeten! Gisteravond een heldendaad verricht: eigenhandig twee vleermuizen het huis uitgezet, nu de muis nog...................................

TANAH LOT

Het verhaal van Nirartha en Tanah lot
Het verhaal gaat dat toen Dang Hyang Nirartha (een hindoe priester) over Bali reisde, bij Tanah Lot in Tabanan aankwam besloot er voor de nacht te blijven.
Er wordt gezegd dat deze zeer belangrijke priester in 1411 naar Bali kwam volgens de Balinese Icaka kalener of 1489 volgens de onze.
Na een tijdje doorgebracht te hebben in de tempel van Shiva's haar (Rambut Siwi), trok hij verder langs de kust. Hij en zijn toegewijde volgelingen volgden de Zuidelijke kustlijn van Bali op hun reis. Gedurende de hele reis langs de kust van Bali, werd hij vergezeld door het geluid van de brekende golven in zijn oren en de scherpe bries die zijn lichaam binnendrong. Het kwam door zijn nabijheid met de natuur dat hij nadacht over de macht van God en God's macht om de natuur te scheppen en alles wat zich op aarde bevond. Het scheen hem toe dat als God de mensheid had geschapen, de mensen dank zouden moeten zeggen en respect aan God zouden moeten tonen.De priester Nirartha droeg altijd een speciaal snijmes waarmee hij inscripties en aantekeningen maakte op de lange "lontar"palmbladeren en opschreef wat hij zag, voelde of dacht wat belangrijk was.
Deze aantekeningen werden in versvorm gemaakt. Deze priester was zo een belangrijke man, dat als hij ergens mee bezig was, hij al het andere vergat en nooit moe werd op zijn reis. Zijn voeten zweefden praktisch over de grond die hij passeerde. Het duurde niet lang of hij arriveerde bij een klein eiland van koraal, wat bijna vast zat aan de kust. Hier stopte hij om wat uit te rusten. de mensen die hier woonden waren allemaal vissers en ze kwamen samen om hun respect te betuigen aan de priester. De vissers wilden dat Nirartha in hun bescheiden woning zou komen logeren, maar hij weigerde hun uitnodigingen. Hij wilde de nacht op het kleine eiland doorbrengen omdat de lucht koel en fris was. Hij had daarvandaan ook een prachtig uitzicht.
Die avond voor hij zich terugtrok voor de nacht was hij in staat om de mensen die hem kwamen opzoeken, te onderwijzenover moraal, ethiek, religie en welzijn. Dang Hyang Nirartha adviseerde de mensen toen om een Parthyangan (tempel) te bouwen op deze plaats die hij had uitgekozen om te overnachten. Vanwege het gevoel dat deze heilige man diep van binnen in zijn ziel voelde en door andere wonderbaarlijke gebeurtenissen die daar plaats vonden, wist de priester dat dit de juiste plaats was om om God (Sang Hyang Widhi Wasa) te aanbidden. Van toen af zouden de Balinezen een plaats hebben waar ze God konden prijzen en redding en veiligheid konden vragen voor de wereld.
Toen Nirartha uiteindelijk de plaats verliet, bouwden de mensen die hij had gesproken inderdaad een heilige tempel en gaven het de naam Pura Pakendungan welke tegenwoordig meer bekend staat als Tanah Lot. Deze tempel is beroemd, niet alleen in Indonesië maar in de hele wereld.

Moeder en dochter aan de oever van het Bratanmeer

Pura Ulun Danau Bratan Op de westoever van het Bratanmeer bij Bedugul ligt het schitterende tempelcomplex Pura Ulun Danu. Het complex ligt aan de rand van het Bratan meer, een prachtig meer tussen verschillende bergen, welke deels tussen de wolken verscholen gaan. De tempel zelf dateert uit de 17de eeuw en is gewijd aan de watergodin Dewi Danu. Het Bratanmeer is erg belangrijk voor de irrigatie van de zuidelijke delen van Bali. Het tempelcomplex is daardoor het centrum geworden voor de ceremonies die over geheel Bali worden gehouden om een continuering van de watervoorziening uit het meer te verzekeren.

KUTA

KUTA

Net thuis gekomen van twee dagen Zuid Bali. Tijdens de reis naar Kuta hebben we schitterende rijstvelden mogen aan schouwen, de tempel aan het Bratanmeer gezien en vervolgens een bezoek gebracht aan Tanah Lot. Toen door naar Kuta. Indrukwekkend en beangstigend was het zien van de plekken waar de bomaanslagen hebben plaats gevonden.

herdenkingsmonument bomaanslag Kuta

Na deze emotie een plek gegeven te hebben door naar ons hotel om vervolgens aan de hand van Bina en Mena veel winkels bezocht…..
Met andere woorden voor die twee een paradijs op aarde!!! De volgende dag wederom: tassen, tassen, tassen…shirts, shirts, shirts…horloges, horloges, horloges (garantie tot Amsterdam!)…..en ga zo maar door. Maar al met al wel heel gezellig!
Tot de verjaardag van Bina (zondag) blijven we in villa Asmara, om vervolgens wederom Kuta te bezoeken. Dinsdag gaan we naar Celuk en Ubud!

Moeder en dochter

Een beeld zegt vaak meer dan het geschreven woord...............

Kampong dan anak anak

Vandaag dus het bezoek aan de kampong van Komang. We werden om half twee opgehaald door de zoon van Komang en zijn neef. Eerst Mena en ik achter op de brommers en vervolgens werden Augustien en Bina opgehaald. We werden hartelijk ontvangen in het kleine huis van Komang. Een kleine voorkamer met daarachter twee kleine slaapkamertjes, 1 voor de drie kinderen en 1 voor de ouders. Naast het huis nog een kleine keuken.

Eens te meer doet blijken dan hartelijkheid en gastvrijheid niet aan de omgeving en de omstandigheden ligt maar in de mensen zelf…..

Vervolgens hebben we in de tropische hitte de tuinen bezocht waar o.a. druiven verbouwd worden.

Toen door naar de zee waar ook familie bleek te wonen. Geweldig was het contact met de kinderen (even klikken op de foto om het uit te vergroten). Toen we thuis kwamen nog lekker even gezwommen om vervolgens wederom te eten in Lovina. Toen we in de bus zaten naar Lovina heeft Mena nog even telefonisch contact gehad met zijn pake! Een ander hoogtepunt bij thuiskomst was het telefoontje uit Spanje en even de stemmen van Waelesia en Aerano te horen.
Morgen gaan we dus voor twee dagen richting het zuiden, via o.a. Ubud.

KWIZIEN

Zwemmen

Vanochtend, samen met Bina en Mena, even naar Seririt geweest om inkopen te doen. Vervolgens veelvuldig gebruik gemaakt van het zwembad.
´s Avonds zijn we gezellig uit eten geweest in Lovina (restaurant Kwizien), waar we voor de verandering maar eens geen rijst hebben gegeten.

Afscheid nemen is alleen maar tijdelijk!

Zo, voor het merendeel van jullie zit de werkdag er bijna op en lonkt het weekend.........
Vandaag even naar Singaraja geweest om boodschappen te halen en vervolgens gezwommen en gekletst. Wederom genoten van een fantastische zonsondergang en even langs het strand gelopen. Voor met name Bientje (en ook voor ons en de vader en moeder van Maurice: Nico en Tientje en alle vrienden en bekenden) was het vandaag zwaar, Maurice is vandaag vertrokken naar Afganistan!

Morgen een laatste rustdg om vervolgens zondag de kampong van Komang (onze securityman) te bezoeken. Als alles goed gaat vertrekken we maandag voor twee dagen naar Zuid Bali. Gelukkig gaat het met Augustien al weer wat beter!

Op Bali is het gewoonte om de kinderen volgens een bepaalde volgorde namen te geven. Het eerste kind krijgt de naam Wayan of Putu, het tweede Made of Kadek, het derde Nyoman of Komang en de vierde Ketut. Daarna begint het weer opnieuw. Het vijfde, zesde, zevende achtste en negende heten dus achtereenvolgens weer Wayan, Made, Nyoman, Ketut en weer Wayan. Om toch nog een onderscheid te maken wordt er aan deze naam nog een andere naam gegeven. Om een onderscheid te maken in het geslacht wordt er bij mannen 'I' voor geplaatst en bij de vrouwen 'Ni'. Ni Nyoman Puspa Dewi is dus een vrouw, en het derde (of zevende, of...) kind; I Ketut Yuliantara is dus een man en het vierde (of achtste, of...) kind.

Tokeh

Iedere avond, naast de aanwezigheid van tjitjaks en vleermuizen. genieten we ook van de aanwezigheid van de tokeh. Als de tokeh 7 keer roept (wat zelden plaats vindt) brengt dit volgens de mensen in Indonesie geluk. Echter de afgelopen nachten heb ik de roep van de tokeh al meer dan 7 maal mogen aanhoren........... Op zich niet zo vreemd natuurlijk want we zijn met z`n vieren heel gelukkig en hebben het geweldig naar onze zin.

Bovenstaande informatie werpt misschien een nieuw licht op de twee prijsvragen...............

Chickens Go Mad

Vandaag wederom een rustdag. Augustien heeft wat last van haar buik en diaree....... Gelukkig gaat het vandaag al weet wat beter, dus geen reden voor paniek! Vandaag nog wel even met de bemo naar Seririt gegaan. Bina is weer helemaal bij de tijd met haar aankoop van een `autentiek Balinees` horloge, terwijl Mena voor een prikje een shirt van Manchester United aan zijn collectie heeft toegevoegd. Vanavond een schitterende zonsondergang mogen aanschouwen! Ik zit dus nu achter de PC, onder het genot van een Bintang te luisteren naar Friese blues van Chickens Go Mad (sjoch: http://www.chickensgomad.nl/). Ja it bloed krupt wer it net gean kin....... Augustien, Bina en Mena liggen gezellig te kletsen op bed. Morgen ook nog een rustdag en dan weer met volle teugen genieten van Bali.

Rustdag(en)

Na de enerverende dagen op Java, vandaag dus een rustdag in en rondom villa Asmara. Vanmiddag even naar Seririt (vlak bij Lovina) geweest om wat inkopen te doen op de markt. ´s avonds heerlijk wezen eten in Lovina. Morgen was het plan om voor twee dagen naar het zuiden te gaan, maar dit stellen we nog even uit.

Bali - Java - Bali

Bromo

Maandagochtend om ongeveer 11.00 (Bali-tijd) zijn we vertrokken richting Java. Met onze zingende, vrolijke en immer opgewekte chauffeur, Henry Huliselan. Vanaf deze plaats krijgt iedereen die hem nog kent de hartelijke groeten.





Henry Huliselan

Na ongeveer een rit van 3 uur door Noord Bali komen we aan bij de ferry, voor de overtocht naar Java (Ketapang). Dit neemt ongeveer 1 uur in beslag. Vervolgens op zoek naar het huis (in Jambewangi) van de oma van Bina. Na zoeken en vragen komen we daar om 16.00 uur aan en worden hartelijk ontvangen. Helaas kunnen wij niet lang blijven omdat het nog ver is naar de Bromovulkaan. Ondertussen is het al donker geworden en op de smalle wegen wemelt het van brommers, auto’s, bemo’s, busjes, vrachtauto’s en verder alles wat zich maar een voertuig kan noemen. Hier geldt het recht van de snelste. Ik moet dan ook eerlijk bekennen dat het zweet op mijn voorhoofd niet alleen het gevolg is van de hitte….
Om 22.30 komen we aan bij onze slaapgelegenheid halverwege de Bromo. De welverdiende slaap is echter van korte duur: om 03.00uur worden we gewekt om ons klaar te maken voor de tocht naar de top van de Bromo (2329 m.). In een jeep gaan we omhoog om tenslotte aan te komen bij het uitzichtpunt, vanwaar we de Bromo, de Semeru en de Batok kunnen zien. In het donker wachten we op de zonsopkomst. Om 05.00 uur spuwt de Semeru vuur…..en vervolgens toont de zon haar gezicht. Een schitterend schouwspel, waarbij de bergen nog gehuld zijn in nevel.

Vervolgens besluiten we om naar de krater van de Bromo te gaan. Samen met de uitgedoofde vulkaan Batok ligt de Bromo in een asvlakte, de Zandzee, binnen de krater van de veel grotere vulkaan Tengger. Het is een spookachtige plek, zeker ’s nachts en in de vroege ochtend als we de lavavlakte over steken. Voor het oversteken van de Zandzee worden ons paarden aangeboden, een aanbod waar we gebruik van maken. Te paard dus naar de voet van de krater van de Bromo, waar nog 250 treden beklommen moeten worden alvorens de krater te kunnen aanschouwen.








Om 09.00 uur gaan we terug naar onze slaapplaats om te ontbijten en nog een uurtje te slapen. 11.00 verlaten we de Bromo om Bina weer op te halen. Java is druk en ik verlang naar Noord Bali! Om 17.00 komen we bij Bina en oma aan. Natuurlijk even gegeten en na en emotioneel afscheid vetrekken we richting de ferry. Om 22.30 uur verwelkomen we villa Asmara!

Op de eerste foto: broer en zus op de boot van Java naar Bali.

*tijdsverschil Bali/Java: + 1 uur.

Oma en Bina

Zoals jullie al kunnen zien op de foto ben ik dus bij mijn Oma geweest. Nou om te beginnen was ik echt erg blij. Mijn wens is echt uitgekomen, om een bezoek aan mijn Oma te mogen brengen en te kunnen zien hoe zij leeft. Ik heb wel foto´s en video gezien van mijn broer Django maar om het zelf met eigen ogen te zien en te mogen ervaren was echt fantastisch.
De rit daarheen vond ik wel erg vermoeiend het is ongeveer 3 a 4 uurtjes rijden. Het lijkt misschien niks maar hoe chauffeur Henry Huliselan rijdt…………… nou dat is echt dus wel vermoeiend hoor…
Ik wil er daarom ook even bij zeggen: petje af dat Ma en Pa het vol hebben gehouden in de auto en dat ze er niet uitgesprongen zijn..hahahaha. Want ze zijn al van die zondagsrijders en als je dan bij hem in de auto zit dan is dan is het echt wel wenne….Sjonge, jonge ik heb nog nooit zo´n eentje meegemaakt in mijn leven als Henry. Hij rijdt wel safe hoor maar erg hard…rijd over gaten in weg heen alsof het niks is..hè Meentje…Maar ik moet wel zeggen we vinden hem een toffe en zekers een gezellige en lachwekkende vent en ik heb mijn trip naar Oma en Pa, Ma en Mena hun reis naar de bromo overleefd. Dus hij weet wel hoe hij moet rijden hoor…wees niet bang iedereen…

Enfin..eenmaal aangekomen bij Oma wist ik niet wat ik zag. Wat een prachtig huis. Heel groot met al in begin van het pad dat overloopt naar de veranda mooi gekleurde marmerende tegels. Voor het huis heeft ze hele grote hekken dus ik riep Oma Asy ik ben er…en ja hoor daar kwam Oma uit haar huisje met haar zelfde glimlach als vroeger naar buiten. Dat vond ik echt het mooiste moment. Ik dacht ja dat is nou mijn Oma en wat was ik blij om haar te zien. Ik heb tegelijk een rondleiding door haar huis gekregen en ik heb geteld in totaal kunnen er zo´n 15 mensen slapen. Dus je kunt echt zien dat ze familiaar is en overal aan denkt stel dat we zouden komen met de hele familie. Na de rondleiding zei ze tegen mij. `Nou non ik heb al aardappelen geschild dus ik ga patatjes voor jou maken`…hahahaha ze was dus niet vergeten dat ik nog steeds veel van patatjes houd. We hebben samen op de veranda gegeten en we hebben heel veel bijgeklets en gelachen. Ik heb nog kennis gemaakt met andere familieleden, waaronder het jongste zusje van Oma, Oma Natium en het broertje van Oma: Opa Sedikon. Zij waren ook heel erg lief. Ik kon helaas maar anderhalf dag bij Oma blijven. Maar dit blijft zeker 1 van mijn mooiste herinneringen. En ik wil Pa, Ma en Meentje nog bedanken dat jullie mij, ondanks de lange trip, gebracht hebben.

BROMO vulkaan

Op de valreep voor onze trouwe volgers een klein berichtje. Het zijn twee enerverende, goede en emotionele dagen geweest op Java. Morgen volgt een verslag. Gelukkig zijn we alle 4 weer bij elkaar en we maken het allemaal goed. Bina heeft de dagen doorgebracht bij haar oma, terwijl wij de Bromo bezocht hebben. Twee ervaringen die we voor geen goud hadden willen missen!!!! Morgen staat dan ook een verplichte rustdag op het programma, zodat we samen gezellig bij kunnen kletsen. Langzamerhand, maar snel, komt ook het vertrek van Maurice naar Afganistan naderbij! Lieve Maupi, gelukkig heb je met Bientje telefonisch contact! Maar ook langs deze weg willen we je zeggen dat we veel van je houden en zorg er voor dat je goed en gezond thuis komt!!!!!! Samen met alle familieleden zullen we goed voor Bina en de kinderen zorgen,,,dus maak je daar maar geen zorgen over!! Tenslotte wil ik nog even kwijt dat te veel zon niet goed is voor het lichaam en witte zeemeerminnen zeldzaam en zeer gewild zijn.......

Mas Uka, waar blijven je scherpzinnige berichtjes op mijn blog.

Tell me why.........

Na eenzijdig onderling overleg besloten om wederom een prijsvraag uit te doen laten gaan. Zoals en een ieder kan zien zit Bina op de eettafel. Alleen de vraag is waarom...........

Mena en zijn schaduw

In het schrijven van onze speciale verslaggevers hebben jullie kunnen lezen hoe het ons vandaag is vergaan. Echter wil ik jullie de speciale band die is ontstaan tussen Mena en Fendi niet onthouden. Geen moment verloor hij Mena uit het oog en helemaal volmaakt gelukkig was hij met de voetbal. Helaas is het niet mogelijk om film te plaatsen op de site, maar de beelden zijn fantastisch!!! Morgen dus naar Java. We komen dinsdagavond weer terug op Bali. Dus helaas voor alle volgers twee dagen geen berichten........

Van onze speciale verslaggevers........

Nou, dat het vandaag een belevenis zou worden was inderdaad het geval. Om 7 uur stonden er al 4 brommertjes met chauffeurs voor ons klaar. Toen we aangekomen waren op de kampong werden we allemaal heel vrolijk en blij ontvangen door de familie. Er werden tegelijk stoelen klaar gezet en we kregen wat te drinken en te eten. In de planning stond dat wij zouden gaan vissen met de familie. Maar helaas, waren de golven te hoog en ging het feessie niet door. Omdat zij wisten dat Mena van voetbal hield en dat zij ook wel met hem wilden voetballen besloten wij om een bal te gaan kopen. Dit was al een hele reis op zich omdat er in de buurt geen ballen te koop waren. Eenmaal teruggekomen in de kampong waren ze allemaal heel erg blij toen ze de voetbal zagen want zij hebben geen geld om een bal te kunnen kopen. Het deed ons goed om te zien dat zij het waarderen.

Op het programma stond dat wij naar de waterval Sing Sing zouden gaan. Na een half uur een balletje te hebben getrapt was het tijd om op pad te gaan. We werden met scooters naar de voet van de berg gebracht en de rest moesten we lopen. Nou, het zweet stond ons op het voorhoofd zolang was de tocht maar eenmaal aangekomen was het de moeite waard. Het water was helder en heel erg lekker om in te zwemmen. We hebben zelfs een unieke foto van papa kunnen schieten zoals jullie kunnen zien. Hij lijkt wel op een fotomodel hé…hahaiiii…

Mena

Na het bezoek aan de waterval zijn we weer richting de kampong te gaan want daar stond het lekkere eten klaar….Ikan bakar deng nasi…Sadapppp.

Toen we klaar waren met eten was het helaas tijd om afscheid te nemen. We hebben nog wat foto´s gemaakt, natuurlijk de familie bedankt en zijn toen richting huis gegaan. Voor ons was dit een ervaring die we niet vaak meer mee zullen mee maken…dus als wij volgende keer weer terug mogen gaan dan zouden wij heel graag een bezoek aan ons eigen kampong willen brengen.

Groetjes Mena en Bina

VOGUE editie BALI

Zwemmen, lezen en zonnen

Vandaag min of meer een rustdag met verassende wendingen. In de ochtend gezwommen en gelezen. Vervolgens de nodige zaken geregeld inzake de reis naar Java. In de middag wederom gezwommen en gelezen. Na het zwemmen is het niet slim om lange tijd in de zon te bakken, maar wie bruin wil worden moet met de blaasjes bloot.......... Na het avondeten zijn Mena en Bina kleine boodschappen gaan doen en kwamen vervolgens terecht in de kampong van Kadek en Nila en hun familie. Vanzelfsprekend veel bekijks. Vol enthousiasme en verhalen kwamen ze dan ook terug. Morgenvroeg gaan we dus met de familie vissen, vliegeren en voetballen..........Om 07.00 uur werden we met brommertjes opgehaald en zien we wel wat de dag ons brengt, maar dat het al met al een belevenis gaat worden daar zijn we nu al zeker van.

Tenslotte

Tenslotte voor vandaag. Met ons gaat alles dus PRIMA!!!!! Een ieder is volop gezond en we genieten zoals je kunt lezen elke dag. Over het algemeen ontbijten we om 08.00 uur en maken ons vervolgens op voor een uitstapje. In de middag maken we volop gebruik van het zwembad, terwijl Mena dan zijn middagdutje doet. Na het avondeten wederom een duik om vervolgens gezellig na te babbelen in de Bale Benong over de dag en plannen te maken voor de volgende dag. In de avond nog even het blog bijhouden om vervolgens te gaan slapen. Volgende week vertrekken we voor een aantal dagen naar Java, om daar onder anderen de Bromo vulkaan te beklimmen en te genieten van de zonsopkomst. Hierna staat Zuid Bali op het programma.

Mena

Volgens een oude Balinese legende willen dolfijnen alleen met je zwemmen als ze je lief vinden...............

Dolfijnen

Vrijdagmiddag op verzoek van de kinderen met de bemo naar Lovina om aldaar met dolfijnen te kunnen zwemmen. Met name Bina is voor geen enkel dier bang...of het nu een muis is of een dolfijn!!!!! Ik ga niet alle verhalen plaatsen.......maar Bientje weet van wanten. Erg lang heeft ze vertoeft met 2 dolfijnen in het water, zodat er voor Mena maar weinig tijd over bleef. Haar gehele optreden met de dieren is ook vastgelegd op video, zodat haar heldendaden ook thuis te bewonderen zijn.........

Vervolgens met de bemo, na stevig onderhandelen over de prijs, weer terug naar villa Asmara.

Kelapa muda

In de kampong heerlijke kelapa muda gedronken en bij iedere familie welkom!

Aan het eind van de morgen weer terug naar villa Asmara, waar Mena een verassing in petto had, maar dit verhaal horen jullie wel bij thuiskomst......