De prijsvraag

Helaas zijn er geen juiste oplossingen binnen gekomen ten aanzien van de prijsvraag.

Dus is de commissie genoodzaakt om de oplossing prijs te geven, maar hoeft zich gelukkig niet te buigen over het uitkeren van de prijzen....... Maar ik mag aannemen dat het lezen van onze vakantieblog voor een ieder al een hoofdprijs is geweest!!!!!

De eerste prijsvraag betrof Bina die in het huis plotseling een overvliegende vleermuis waarnam. Vervolgens werd pardoes plaats genomen onder de lade van het keukenkastje (ter info: ze heeft zelf de lade boven haar hoofd geplaatst!!!), want ja wat als de vleermuis als doel je wapperende haardos heeft gekozen....... Iets waar ik me totaal geen zorgen over hoefde te maken.



De tweede prijsvraag betrof wederom Bina als "slachtoffer", die na het horen van het geluid van de tokeh haar toevlucht zocht op de eettafel. In eerste instantie dacht ik dat het een kikker was. Maar de rest van de vakantie heeft de tokeh ons iedere avond laten genieten van zijn/haar "uitroepen" en werd eigenlijk onze "geluksfaktor". Zeven keer "tokeh...tokeh..tokeh" werd met gepast tropisch gejuich ontvangen!

Terimah Kasih

Langs deze weg willen we Theo en Marja heel hartelijk bedanken dat we 4 weken door hebben mogen brengen in jullie villa Asmara en we wensen jullie (samen natuurlijk met Zoë) de komende twee jaar veel geluk en succes in Bali!

Natuurlijk zijn we ook een woord (vele woorden!) van dank verschuldigd aan Kadek, Nila, Dewa en Komang!

Tenslotte bedanken we Henry Huliselan voor het vervoer op Bali en alle gezelligheid!




Vanzelfsprekend zijn we ook al onze trouwe blogvolgers zeer erkentelijk. Het was leuk en deed ons goed om tijdens ons verblijf op Bali jullie reacties te lezen.

Bali leeft op dit moment nog voort in onze gedachten en de foto's en video's brengen ons visueel terug. Helaas ontbreekt nu het tastbare....maar wie weet wat de toekomst zal brengen?


Watze, Augustin, Bina & Mena

Villa Asmara

Thuis...maar wat/waar is thuis???

We zijn dus weer thuis! Al met al een geweldige vakantie gehad! Moet nog wel wennen aan alles hier. Geen ondergaande zon aan de zee, geen zwembad, geen geuren die zo herkenbaar zijn, geen leven van dag tot dag.........en ga zo maar door. Ik zal de komende dagen nog wat foto's plaatsen en nog enkele korte verslagen. Langs deze weg wil ik Patti heel erg bedanken voor het ophalen, helaas waren we een dag te laat!!!!!! Dus een heel welgemeend bedankje (het verkleinwoord is eigenlijk hier naturlijk niet van toepassing, maar het bedankje moet ik eigenlijk in hoofdletters schrijven!) aan Nico en Tientje om Bina op te halen op 6 augustus!!!! Fantastisch dat jullie Waelesia (op haar verjaardag) mee hebben genomen. En natuurlijk ook mijn vader, die in de vroege ochtend de borden "richting Schiphol" volgde!
Opmerkelijk is weer dat hier alles weer snel zijn gangetje gaat, veel post en de te volgen agenda viert weer hoogtij. Opmerkelijk is ook dat we in een mum van tijd weer in een andere wereld vertoeven. Boodschappen halen bij ..... , tanken bij .... , geld pinnen bij ..... , en ga zo maar door.
Geweldig was natuurlijk wel het weerzien van famlie!!!!!!

foto's: vertrek vanuit villa Asmara

HINTS...klinkt als.....1 woord....2 lettergrepen...

Vandaag is het eigenlijk de gehele dag een beetje bewolkt geweest met een paar spatjes regen. Dus echt weer voor een trui, sjaal en winterjas. Ja we treffen het niet................. We zijn dan ook door het slechte weer de deur en het zwembad niet uit geweest ..... Jullie boffen maar met het geweldige weer in Nederland. Ik denk dat we zondag ook maar eens de zon op gaan zoeken......

Wat vanavond een spetterende revanche had moeten worden werd wederom een verpletterende nederlaag.

Als ik morgen tijd heb zal ik de uitslag van de prijsvraag publiceren. Echter hebben we morgen een druk programma. Ik denk dat de inhoud van de koffers wel weer geherschikt zal gaan worden en morgenavond gaan we gezellig uit eten.

LIVE

Het onbetwiste hoogtepunt was vandaag het live contact tussen Bina, Maurice, Waelesia en Aerano. Waar de digitale snelweg vandaag de dag al niet goed voor is. Een live verbinding dus tussen Bali, Afganistan en Groningen!

We hebben Waelesia zien dansen in haar Spaanse outfit....GEWELDIG!!!!!!!

Ondanks dat het hier op Bali erg mooi is en we het erg naar onze zin hebben missen we jullie (ouders, schoonouders, kinderen, kleinkinderen en broers en zusters, neven en nichten en vrienden en ga zo maar door..) allemaal ook wel hoor!!!!

Pake wil hier wel wonen (STOER TOCH!), of een vakantiehuisje...maar oma niet........

Ikan

Vanavond wezen kijken naar de vissers die vlak voor het huis vis aan het vangen zijn. Morgen eten we dus verse vis!!! De rest van de avond hebben we gekletst en HINTS gespeeld. Wederom met als winnaar het koppel Bina en Mena, want ja hoe beeld je nu als bijna vijftiger `blub ik ben een visje uit`!

Morgen dus maar revanche!

Heit en soan (vader en zoon)

Zoals jullie kunnen zien is de onbetwiste kledingkleur in Kuta deze zomer paars! Vandaag hebben we eigenlijk niet zoveel gedaan. Vanochtend zijn Martijn en Malou vertrokken naar de Westkust en daar goed aan gekomen. De dames zijn al een beetje voorzichtig begonnen met inpakken. En ik vrees dat ook mijn koffer gevuld gaat worden met damesartikelen........... Ik huiver nu al voor de vraag bij de duane: "meneer wat bent u van plan met 13 damestasjes en 25 damesbloesjes in uw koffer"?

We maken ons nu langzamerhand op voor het avondeten.

Morgen bezoeken we een waterbuffelrace vlak bij Lovina.

Lieve Waelesia en Aerano

Hallo schatjes,

nog even en dan zijn mama Bina, oom Mena en pake en oma weer thuis!!!!!!

kusjes!!!!!

Martijn en Malou

Selamat malam!
Gisteravond zijn wij hier aangekomen in Lovina en wij geloofden onze ogen niet, wat een gaaf huis en wat een rust! Heel wat anders dan een paar dagen Kuta!
We zijn vandaag met de bemo naar Seririt en Lovina-centrum gegaan om een telefoon kaart te halen. Gelukkig dat mijn lieve familie erbij was, dat scheelt heel wat moeite aangezien ik en Martijn bijna geen Bahasa verstaan!
Er is net heerlijk voor ons gekookt en het heeft gesmaakt!!!
Morgen verlaten wij het nest weer en gaan wij verder naar Medewi, de westkust, op naar de golven, want wij zijn deels gekomen voor het surfen. Dat wil zeggen alleen Martijn, ik ga lekker zonnen en veel boeken lezen.

Dikke kus, Martijn en Malou

Familie

Eindelijk voor onze trouwe volgers het verslag van de afgelopen dagen. Zaterdagavond hebben we vlak voor villa Asmara een reuzenschildpad mogen aanschouwen. De rest van de avond hebben we gezellig HINTS gespeeld. De volgende ochtend vroeg uit de veren, om naar Kuta te reizen. Om ongeveer 12.00 uur aangekomen in Kuta, om vervolgens te gaan shoppen. Van Henry Huliselan kregen we een telefoontje dat we die avond om 22.00 uur gereed moesten staan voor ons hotel. En ja hoor we werden gebracht naar een kroegje in Kuta om daar samen de verjaardag van Bina te vieren. Henry had speciaal voor Bina een verjaardagstaart laten maken en onder het genot van live muziek hebben we samen de avond doorgebracht. Alles staat op film!

De markt in Ubud

De volgende dag wederom een shoppingdag in Kuta. Dinsdag zijn we naar Ubud gegaan en vervolgens naar de vulkaan gelegen aan de oostzijde van Bali. Men zegt dat toeval niet bestaan……… Om even ergens te gaan eten kwamen we Wate Johan, Ua Jo en de kinderen tegen…… We zijn dus helemaal op de hoogte van de situatie in en rondom Amahei!

familie-etentje

Dinsdagavond zijn Martijn en Malou aangekomen in Lovina.

verjaardag Bina

Afgelopen zondag dus naar Kuta gegaan en daar hebben we de verjaardag van Biena op speciale wijze gevierd. Het verslag volgt nog. Maandag nog een dag Kuta en vervolgens dinsdag via Ubud en de bergen in het oosten naar Lovina. Vanavond zijn Martijn en Malou bij ons in Lovina aangekomen.

Berichtje voor Frans en Vera: alles gaat prima met ze!!!!!!!

Een tipje van de sluier

Helaas zijn er nog geen juiste inzendingen ontvangen betreffende de twee prijsvragen. Vandaar dan ook maar een hint. In beide voorvallen spelen de dieren in en rondom villa Asmara een vooraanstaande rol van betekenis.

Zwemtalent 2007

Vandaag wederom onze tijd doorgebracht in en met name rondom villa Asmara. Voor onze tropische begrippen vrij laat ontbeten (half 9). Vervolgens gezwommen en tussen de middag patat gegeten. Om ongeveer 16.00 uur met de bemo naar Lovina gegaan om samen te eten. Om jullie een idee te geven van de prijzen.....4 heerlijke maaltijden plus drinken.......12 Euro!!!!!

Morgen staat er wederom niets op het programma, dus we zien wel. Gelukkig heeft Bientje weinig of geen last meer van buikpijn.

Op de foto ons zwemwonder. Geen afstand is haar te veel en met name het duiken doet ons sidderen. Gezegend met een ferme slag doorklieft ze het water van het zwembad. Hierbij dragen we haar dan ook voor voor de Olympische zwemselectie voor Peking.

Op de valreep

Op de valreep even een globaal overzicht van ons verblijf op Bali. In de eerste plaats is iedereen gezond en wel op wat kleine kwaaltjes na. Augustien die last heeft gehad van diaree, terwijl Bina nu wat last heeft van buikpijn. Het verblijf in villa Asmara is in een woord geweldig. Ook zijn we blij met Henry Huliselan, onze Molukse chauffeur, die zelf in Denpassar woont. Henry laat ons veel zien van Bali, kent het eiland op zijn duimpje en laat ons tijdens de tochten genieten van zijn zangkunsten.

Met name Noord Bali is een plek waar het prima onthaasten is. Terwijl de andere delen van Bali vanuit Lovina prima te bereiken zijn.

Een keerzijde is natuurlijk wel het vertrek van Maurice naar Afganistan, waar hij gelukkig goed is aangekomen. Gelukkig hebben Waelesia en Aerano het prima naar hun zin tijdens hun vakantie in Spanje! Maar het is voor Bientje niet altijd even makkelijk. Gelukkig waakt haar broertje goed over haar.

Terwijl ik dit schrijf besef ik dat de helft van onze vakantie er al weer ruim op zit. Met gemeende tegenzin kijk ik dan ook uit naar onze thuiskomst en het vetrek uit Bali.. Echter het weerzien van familie (vader, moeder, kinderen en kleinkinderen, broers en zusters, vrienden) maakt natuurlijk wel weer veel goed.

TABEA!

Scrabble

Vandaag dus `thuis`gebleven. En zoals jullie onderhand wel weten betekent dit: rusten...zwemmen....lezen.....kletsen....eten.....

Vanavond scrabble gespeeld, met Mena als glorieuze winnaar, Bina met een verdienstelijke tweede plaats en ondergetekende met een welverdiende zwaarbevochten bronzen plak!!!! Augi was niet van de partij want msn met Tjen bracht de twee werelden dichterbij...

Op de foto deze keer maar geen zwembad of ondergaande zon, maar de rijstvelden van Bali die hebben mogen aanschouwen tijdens de reis naar Kuta.

O ja, bijna vergeten! Gisteravond een heldendaad verricht: eigenhandig twee vleermuizen het huis uitgezet, nu de muis nog...................................

TANAH LOT

Het verhaal van Nirartha en Tanah lot
Het verhaal gaat dat toen Dang Hyang Nirartha (een hindoe priester) over Bali reisde, bij Tanah Lot in Tabanan aankwam besloot er voor de nacht te blijven.
Er wordt gezegd dat deze zeer belangrijke priester in 1411 naar Bali kwam volgens de Balinese Icaka kalener of 1489 volgens de onze.
Na een tijdje doorgebracht te hebben in de tempel van Shiva's haar (Rambut Siwi), trok hij verder langs de kust. Hij en zijn toegewijde volgelingen volgden de Zuidelijke kustlijn van Bali op hun reis. Gedurende de hele reis langs de kust van Bali, werd hij vergezeld door het geluid van de brekende golven in zijn oren en de scherpe bries die zijn lichaam binnendrong. Het kwam door zijn nabijheid met de natuur dat hij nadacht over de macht van God en God's macht om de natuur te scheppen en alles wat zich op aarde bevond. Het scheen hem toe dat als God de mensheid had geschapen, de mensen dank zouden moeten zeggen en respect aan God zouden moeten tonen.De priester Nirartha droeg altijd een speciaal snijmes waarmee hij inscripties en aantekeningen maakte op de lange "lontar"palmbladeren en opschreef wat hij zag, voelde of dacht wat belangrijk was.
Deze aantekeningen werden in versvorm gemaakt. Deze priester was zo een belangrijke man, dat als hij ergens mee bezig was, hij al het andere vergat en nooit moe werd op zijn reis. Zijn voeten zweefden praktisch over de grond die hij passeerde. Het duurde niet lang of hij arriveerde bij een klein eiland van koraal, wat bijna vast zat aan de kust. Hier stopte hij om wat uit te rusten. de mensen die hier woonden waren allemaal vissers en ze kwamen samen om hun respect te betuigen aan de priester. De vissers wilden dat Nirartha in hun bescheiden woning zou komen logeren, maar hij weigerde hun uitnodigingen. Hij wilde de nacht op het kleine eiland doorbrengen omdat de lucht koel en fris was. Hij had daarvandaan ook een prachtig uitzicht.
Die avond voor hij zich terugtrok voor de nacht was hij in staat om de mensen die hem kwamen opzoeken, te onderwijzenover moraal, ethiek, religie en welzijn. Dang Hyang Nirartha adviseerde de mensen toen om een Parthyangan (tempel) te bouwen op deze plaats die hij had uitgekozen om te overnachten. Vanwege het gevoel dat deze heilige man diep van binnen in zijn ziel voelde en door andere wonderbaarlijke gebeurtenissen die daar plaats vonden, wist de priester dat dit de juiste plaats was om om God (Sang Hyang Widhi Wasa) te aanbidden. Van toen af zouden de Balinezen een plaats hebben waar ze God konden prijzen en redding en veiligheid konden vragen voor de wereld.
Toen Nirartha uiteindelijk de plaats verliet, bouwden de mensen die hij had gesproken inderdaad een heilige tempel en gaven het de naam Pura Pakendungan welke tegenwoordig meer bekend staat als Tanah Lot. Deze tempel is beroemd, niet alleen in Indonesië maar in de hele wereld.

Moeder en dochter aan de oever van het Bratanmeer

Pura Ulun Danau Bratan Op de westoever van het Bratanmeer bij Bedugul ligt het schitterende tempelcomplex Pura Ulun Danu. Het complex ligt aan de rand van het Bratan meer, een prachtig meer tussen verschillende bergen, welke deels tussen de wolken verscholen gaan. De tempel zelf dateert uit de 17de eeuw en is gewijd aan de watergodin Dewi Danu. Het Bratanmeer is erg belangrijk voor de irrigatie van de zuidelijke delen van Bali. Het tempelcomplex is daardoor het centrum geworden voor de ceremonies die over geheel Bali worden gehouden om een continuering van de watervoorziening uit het meer te verzekeren.

KUTA

KUTA

Net thuis gekomen van twee dagen Zuid Bali. Tijdens de reis naar Kuta hebben we schitterende rijstvelden mogen aan schouwen, de tempel aan het Bratanmeer gezien en vervolgens een bezoek gebracht aan Tanah Lot. Toen door naar Kuta. Indrukwekkend en beangstigend was het zien van de plekken waar de bomaanslagen hebben plaats gevonden.

herdenkingsmonument bomaanslag Kuta

Na deze emotie een plek gegeven te hebben door naar ons hotel om vervolgens aan de hand van Bina en Mena veel winkels bezocht…..
Met andere woorden voor die twee een paradijs op aarde!!! De volgende dag wederom: tassen, tassen, tassen…shirts, shirts, shirts…horloges, horloges, horloges (garantie tot Amsterdam!)…..en ga zo maar door. Maar al met al wel heel gezellig!
Tot de verjaardag van Bina (zondag) blijven we in villa Asmara, om vervolgens wederom Kuta te bezoeken. Dinsdag gaan we naar Celuk en Ubud!

Moeder en dochter

Een beeld zegt vaak meer dan het geschreven woord...............

Kampong dan anak anak

Vandaag dus het bezoek aan de kampong van Komang. We werden om half twee opgehaald door de zoon van Komang en zijn neef. Eerst Mena en ik achter op de brommers en vervolgens werden Augustien en Bina opgehaald. We werden hartelijk ontvangen in het kleine huis van Komang. Een kleine voorkamer met daarachter twee kleine slaapkamertjes, 1 voor de drie kinderen en 1 voor de ouders. Naast het huis nog een kleine keuken.

Eens te meer doet blijken dan hartelijkheid en gastvrijheid niet aan de omgeving en de omstandigheden ligt maar in de mensen zelf…..

Vervolgens hebben we in de tropische hitte de tuinen bezocht waar o.a. druiven verbouwd worden.

Toen door naar de zee waar ook familie bleek te wonen. Geweldig was het contact met de kinderen (even klikken op de foto om het uit te vergroten). Toen we thuis kwamen nog lekker even gezwommen om vervolgens wederom te eten in Lovina. Toen we in de bus zaten naar Lovina heeft Mena nog even telefonisch contact gehad met zijn pake! Een ander hoogtepunt bij thuiskomst was het telefoontje uit Spanje en even de stemmen van Waelesia en Aerano te horen.
Morgen gaan we dus voor twee dagen richting het zuiden, via o.a. Ubud.

KWIZIEN

Zwemmen

Vanochtend, samen met Bina en Mena, even naar Seririt geweest om inkopen te doen. Vervolgens veelvuldig gebruik gemaakt van het zwembad.
´s Avonds zijn we gezellig uit eten geweest in Lovina (restaurant Kwizien), waar we voor de verandering maar eens geen rijst hebben gegeten.

Afscheid nemen is alleen maar tijdelijk!

Zo, voor het merendeel van jullie zit de werkdag er bijna op en lonkt het weekend.........
Vandaag even naar Singaraja geweest om boodschappen te halen en vervolgens gezwommen en gekletst. Wederom genoten van een fantastische zonsondergang en even langs het strand gelopen. Voor met name Bientje (en ook voor ons en de vader en moeder van Maurice: Nico en Tientje en alle vrienden en bekenden) was het vandaag zwaar, Maurice is vandaag vertrokken naar Afganistan!

Morgen een laatste rustdg om vervolgens zondag de kampong van Komang (onze securityman) te bezoeken. Als alles goed gaat vertrekken we maandag voor twee dagen naar Zuid Bali. Gelukkig gaat het met Augustien al weer wat beter!

Op Bali is het gewoonte om de kinderen volgens een bepaalde volgorde namen te geven. Het eerste kind krijgt de naam Wayan of Putu, het tweede Made of Kadek, het derde Nyoman of Komang en de vierde Ketut. Daarna begint het weer opnieuw. Het vijfde, zesde, zevende achtste en negende heten dus achtereenvolgens weer Wayan, Made, Nyoman, Ketut en weer Wayan. Om toch nog een onderscheid te maken wordt er aan deze naam nog een andere naam gegeven. Om een onderscheid te maken in het geslacht wordt er bij mannen 'I' voor geplaatst en bij de vrouwen 'Ni'. Ni Nyoman Puspa Dewi is dus een vrouw, en het derde (of zevende, of...) kind; I Ketut Yuliantara is dus een man en het vierde (of achtste, of...) kind.

Tokeh

Iedere avond, naast de aanwezigheid van tjitjaks en vleermuizen. genieten we ook van de aanwezigheid van de tokeh. Als de tokeh 7 keer roept (wat zelden plaats vindt) brengt dit volgens de mensen in Indonesie geluk. Echter de afgelopen nachten heb ik de roep van de tokeh al meer dan 7 maal mogen aanhoren........... Op zich niet zo vreemd natuurlijk want we zijn met z`n vieren heel gelukkig en hebben het geweldig naar onze zin.

Bovenstaande informatie werpt misschien een nieuw licht op de twee prijsvragen...............